Informacje organizacyjne
Grupa wiekowa: 3-6 lat
Czas trwania: około 25-30 minut
Cele zajęć:
- poznanie zasad korzystania z Domku Ciszy,
- rozwijanie umiejętności rozpoznawania własnych emocji,
- wprowadzenie prostych technik samoregulacji,
- budowanie poczucia bezpieczeństwa w grupie,
- rozwijanie świadomości własnych potrzeb.
Metody pracy:
- rozmowa kierowana,
- aktywność ruchowa,
- elementy integracji sensorycznej,
- ćwiczenia oddechowe,
- obserwacja i doświadczenie.
Pomoce dydaktyczne:
- Domek Ciszy lub kącik wyciszenia,
- karty emocji,
- gniotki sensoryczne,
- maskotki lub poduszki sensoryczne,
- karty pracy związane z emocjami i samoregulacją.
Wprowadzenie - „Nasza wewnętrzna bateria”
Poproś dzieci, aby przez kilkanaście sekund zachowywały się bardzo energicznie.
Mogą klaskać, podskakiwać, śmiać się lub maszerować w miejscu.
Następnie daj umówiony sygnał i zaproś wszystkich do całkowitej ciszy.
Po chwili zapytaj:
- Jak czuły się wasze uszy?
- Jak czuło się wasze ciało?
- Czy łatwo było zatrzymać się i uspokoić?
Wyjaśnij dzieciom, że każdy człowiek ma w sobie niewidzialną „baterię spokoju”.
Kiedy wokół dzieje się bardzo dużo, bateria stopniowo się rozładowuje.
Czasem czujemy wtedy zmęczenie, złość, smutek albo rozdrażnienie.
Domek Ciszy pomaga tę baterię naładować.
Opowieść o bohaterach Edulino
Możesz wykorzystać znanych dzieciom bohaterów.
Powiedz:
„Kapitan Mike po długiej wyprawie potrzebuje czasem chwili spokoju, żeby odpocząć i poukładać myśli.”
„Edward ma bardzo czułe czujniki. Kiedy wokół jest zbyt dużo hałasu, potrzebuje miejsca, w którym może się wyciszyć.”
„Luna uwielbia śpiewać, ale nawet ona czasami szuka spokojnego miejsca, żeby odpocząć od nadmiaru bodźców.”
„Edulinek najlepiej odpoczywa wtedy, gdy może usiąść w bezpiecznym i przytulnym miejscu.”
Wyjaśnij dzieciom, że każdy człowiek - zarówno dziecko, jak i dorosły - czasem potrzebuje chwili wyciszenia.
Poznajemy Domek Ciszy
Zaprowadź dzieci do Domku Ciszy lub przygotowanego wcześniej kącika wyciszenia.
Pozwól im spokojnie obejrzeć przestrzeń.
Porozmawiajcie wspólnie:
- Co znajduje się w środku?
- Jakie przedmioty pomagają się uspokoić?
- Co możemy robić w takim miejscu?
Pokaż przygotowane pomoce sensoryczne.
Wyjaśnij, że nie są to zwykłe zabawki.
Ich zadaniem jest pomóc odpocząć, wyciszyć się i odzyskać równowagę.
Kodeks Domku Ciszy
Wspólnie z dziećmi ustalcie zasady korzystania z domku.
- W domku zachowujemy spokój i ciszę.
- Szanujemy osobę, która aktualnie z niego korzysta.
- Nie zaglądamy do środka bez pozwolenia.
- Korzystamy z przedmiotów pomagających się wyciszyć.
- Kiedy poczujemy się lepiej, wracamy do grupy.
Warto zapisać zasady w formie prostych piktogramów i umieścić je obok domku.
Ćwiczenie oddechowe „Balonik”
Poproś dzieci, aby położyły dłonie na brzuchu.
Powiedz:
„Wyobraźcie sobie, że w waszym brzuchu znajduje się balonik.”
Powolny wdech nosem.
Balonik się powiększa.
Powolny wydech ustami.
Balonik się zmniejsza.
Powtórzcie ćwiczenie kilka razy.
Zwróć uwagę dzieci na to, że spokojny oddech pomaga wyciszyć ciało i emocje.
Praktyka korzystania z Domku Ciszy
Chętne dzieci mogą kolejno wejść do środka na krótką chwilę.
Pozostałe obserwują i rozmawiają o tym, kiedy taki domek może się przydać.
Zapytaj:
- Kiedy jestem zmęczony?
- Kiedy jest mi smutno?
- Kiedy czuję złość?
- Kiedy jest wokół zbyt głośno?
- Kiedy chcę chwilę odpocząć?
Podkreśl, że korzystanie z Domku Ciszy nie jest karą.
To sposób na zadbanie o siebie.
Karty pracy
Po zajęciach dzieci mogą wykonać karty pracy związane z emocjami, samoregulacją i zasadami korzystania z Domku Ciszy.
Karty pomagają utrwalić zdobyte doświadczenia oraz zachęcają do rozmowy o emocjach także poza zajęciami.
Pobierz karty pracy:
Dla nauczyciela
Jeżeli planujesz wprowadzenie Domku Ciszy w swojej placówce, warto wcześniej zapoznać się z artykułem:
„Domki ciszy w przedszkolu i żłobku. Jak wspierać rozwój dziecka poprzez wyciszenie i sensorykę?”
Przeczytaj artykuł:
Znajdziesz tam praktyczne wskazówki dotyczące organizacji przestrzeni, wyposażenia oraz wspierania dzieci w samoregulacji.
Podsumowanie
Domek Ciszy nie jest miejscem odosobnienia ani karą.
To bezpieczna przestrzeń, która pomaga dzieciom zatrzymać się na chwilę, odzyskać spokój i lepiej zrozumieć własne emocje.
Im wcześniej dzieci nauczą się rozpoznawać swoje potrzeby, tym łatwiej będzie im radzić sobie z codziennymi wyzwaniami, budować relacje i rozwijać odporność emocjonalną.
